Creín que era a única que xogaba cos soños.
Os venres somerxome no munda da existencia mentres os luns emerxo para perderme nesta inmensa carballeira.
A choiva parece non amainar, mentres eu comprendo que hai que loitar, vivir sen que ninguén o faga por ti.
A mañá segue, andanme a contar:
- ¡É tan difícil pensar!
- Vivimos nun mundo mediático no que absorvemos a información coma esponxas sen pasala antes polo noso tamiz (ou demiurgo).
- Deixamos que o poder nos sobrepase.
-(…)
¡¡Que razón ten Kant, ata parece maior de idade!!
Silenzo alguén anda a falar.
Os venres somerxome no munda da existencia mentres os luns emerxo para perderme nesta inmensa carballeira.
A choiva parece non amainar, mentres eu comprendo que hai que loitar, vivir sen que ninguén o faga por ti.
A mañá segue, andanme a contar:
- ¡É tan difícil pensar!
- Vivimos nun mundo mediático no que absorvemos a información coma esponxas sen pasala antes polo noso tamiz (ou demiurgo).
- Deixamos que o poder nos sobrepase.
-(…)
¡¡Que razón ten Kant, ata parece maior de idade!!
Silenzo alguén anda a falar.

3 Comments:
At 2:32 PM,
ºpATU said…
Jejeje q filosofa stas feita, si q e + comodo deixar q os demais pensen x ti, deixarte levar...pero o + comodo nn soe ser o mellor. Ti segue pensando asi XD
At 2:23 PM,
ninfas said…
grazas patu ti sempre estas aí.Unha gran lectora deste recuncho si si.Menos mal que che sale gratis que senón....jajaja.
Teño k tardar algo en publicar outra vez xk se non no teño comentarios neste,jajajjaj, aburrome............Comentademee.......UN relato tan fermoso,jajaj co filosófica que estou.....Sei de que m podería comentar........
At 5:46 AM,
ºpATU said…
See see ti sabes q eu entraba ainda pagando (hai qdarche algunha ilusion), se queres poñoche eu 30 comentarios e despois publicas. Mmmm relato filosofico...non me des ideas...jejejiji
Post a Comment
<< Home