Novela por entregas.III
E logo collíasme a man. E a miña pel estremecía, mentres eses ollos verdes reparaban en min con degoro. A marea seguía a subir e non nos importaba sentir a auga fría como tampouco nos importaba o tempo de todos os reloxos.
Tempo, tempo, tempo... Tempo é o que agora non teño. Ti sábelo ben.
posted by ninfas @ 1:41 AM
2 Comments:
At 1:16 PM,
Patu said…
Foi boa a idea o da novela x entregas, estame gustando. Seguide escribindo!!
At 9:43 AM,
Xenevra said…
Típico o dos ollos verdes, e? Espero que non acabe coma na canción de Fito.
Por certo, estou desexando saber cal é o misterio que encerra esa mar tan, fríaaaaaaa
Post a Comment
<< Home